Aveiro i okolice

Po przybyciu do AVEIRO zwanego też portugalską Wenecją, większość turystów ma ochotę natychmiast pójść nad morze, by cieszyć się widokiem wspaniałych plaż i wdychać jod. A jednak walory zdrowotne i krajobrazowe tutejszego wybrzeża, nie są jedynymi dla których warto odwiedzić Aveiro. Miasto szczyci się długą historią, a w średniowieczu był to jeden z ważniejszych portów Portugalii. Okres prosperity nie trwał jednak zbyt długo. W latach 70, XVI w, Vouga wystąpiła z brzegów i zamuliła zatokę. Powstałe w ten sposób rozlegle bagna, wywołały epidemię malarii. Odbudowę portu rozpoczęto dopiero w 1809 r. Osuszono wówczas podmokle tereny i wykopano prowadzący do morza kanał. Jedyną pozostałością po mokradłach są płytkie, przybrzeżne laguny. Wraz z ponownym otwarciem portu nastąpiła wyraźna poprawa sytuacji ekonomicznej miasta. Powstały warzelnie soli, rozwinęło się rybołóstwo oraz na szerszą skalę przetwórstwo glonów morskich (molico) na nawozy. Co ciekawe, unoszący się czasami w mieście nieprzyjemny zapach nie pochodzi z lagun, ale z pobliskiej fabryki papieru.

Wizytę w Aveiro najlepiej zaplanować na dwa ostatnie tygodnie sierpnia. Co roku, ma w tym czasie miejsce największa lokalna uroczystość – Festa da Ria (Święto Ujścia Rzeki). W mieście organizowane są wówczas wyścigi łodzi, pokazy tańców ludowych oraz konkurs na najładniej udekorowaną łódź płaskodenną używaną do połowu glonów, zwanąbarcomolicciro. Natomiast dzień św. Gonęalinho (Festa de SaoGonęalinho), patrona rybaków i samotnych kobiet przypada na drugi tydzień stycznia. Uczestnicy obchodów składają w ten dzień następujące śluby: żeglarze, że w ciągu nowego roku szczęśliwie powrócą z połowów: dziewczęta, że znajdą sobie męża. Wszyscy, którzy złożyli takie uroczyste przyrzeczenie muszą wyjść na dach kaplicy i zrzucać na dół bochenki chleha. Tymczasem ludzie zgromadzeni pod kaplicą starają się, by złapać ich jak najwięcej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>