Klasztor w Alcohaça

Klasztor w Alcohaça

Klasztor w Alcohaça (codz. IV-IX 10.00-19.00: 400 esc.: X-III 9.00-17.00: 200 esc.) nie zamieszkany od czasu rozwiązania zakonu w 1834 r. wciąż zdaje się emanować silą, bogactwem i przepychem. 1 potrzeba zaledwie odrobinę wyobraźni, by zaludnić znów te puste miejsca mnichami, których jak głosi legenda było dokładnie dziewięćset dziewię- dziesięciu dziewięciu. Tematem niezwykłych anegdot opowiadanych przez XVIII-wiecz- nycli podróżników, staio się ekstrawaganckie i arystokratyczne życie mnichów, którzy jednak nieprzerwanie odprawiali w klasztorze msze.

Nawet tak obytego światowca, jakim byl William Beeklbrd. zaniepokoiła panująca w zakonie atmosfera upadku i zepsucia. Z rozdrażnieniem obserwował owe „niekończące się biesiady, opasłych mnichów ledwie trzymających się na nogach i ulizanych zakonników o rozpustnych oczach, z upodobaniem grających na piszczałkach”. Klasztor tonął w oparach wina 1 kadzideł. Inny ówczesny podróżnik, Richard Twiss zauważył, że „butelki opróżniano tam niemal tak szybko, jak w samej Szkocji”, co istotnie uznać należy za swego rodzaju komplement. „Wybujała swawola” i przesadne bogactwo nie przeszkadzały przecież cieszyć się mnichom opinią gościnnych, hojnych i miłosiernych. Równocześnie zakonnicy świetnie znali się na uprawie roli, dzięki czemu okoliczne wioski do dziś są najlepiej zagospodarowanymi gruntami w Portugalii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>