Wzdłuż Rua de Santa Maria | Turystyka amatorska: atrakcje turystyczne Warszawy, Portugalia

Wzdłuż Rua de Santa Maria

Wzniesiony przez Henryka Burgundzkiego zamek (wt.-nd. 10.00-12.30 i 14.00-1S.30, w zimie do 17.30: wstęp wolny), zyskał sławę dopiero za panowania jego syna Alfonsa 1 Zdobywcy, który uczynił z budowli siedzibę pierwszego dworu królewskiego. Zgodnie z twierdzeniami historyków, Alfons urodził się w ogromnej, kwadratowej twierdzy, otoczonej – zachowanymi do dziś – siedmioma biankowanymi wieżami. Ogrom i masywność zamkowych murów podkreśla dodatkowo położony poniżej, niewielki romański kościółek św. Michała (Igreja Sao Miguel), w którym Alfons, jak głosi tradycja, został ochrzczony.

Znajdujący się niedaleko kaplicy Pałac Książąt (Paęo dos Duques: codz. 10.00-12.30 i 14.00-19.00: VI-1X 300 esc., X-V 200 esc.) był średniowieczną siedzibą rodu Braganęa. Za czasów dyktatorskich rządów Antonio de Oliveira Salazara, został przebudowany na pałac prezydencki. Dziś wymyślne gotycko-wiktoriańskie fantazje architektów prezentują się dość dziwacznie. Mimo to mieszcząca się wewnątrz kolekcja portretów, mebli i porcelany przyciąga tłumy zwiedzających.

Zaskakujący może wydawać się fakt, że największym zainteresowaniem wśród odwiedzających Guimaraes turystów cieszą się zabawki dla dzieci. Wyklepane ze starych puszek, niebezpiecznie ostro zakończone przedmioty, zachwycają jednak specyficznym pięknem. Można je kupić w położonych przy zamku sklepikach. W pobliżu jest też kawiarnia.

Spacer wzdłuż Rua de Santa Maria prowadzi z zamku do samego centrum Starego Miasta. Po drodze przechodzi się obok przepięknych zabudowań, zdobionych żelaznymi balkonami i lukami z granitu. Wiele z mijanych zabytków zostało wspaniale odrestaurowanych. Jednym z nich jest XVII-wieczny klasztor św. Klary, pełniący obecnie funkcję Cámara Municipal (ratusza).

Skromniejsze, ale równie imponujące budowle skupione są wokóf Praęa de Santiago i Largo de Oliveira, głównych placów przy końcu ulicy. Nad Largo de Oliveira góruje Colegiada, kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Oliwnej (Nossa Senhora da Oliveira), podobny do ogromnego klasztoru w Batalha. Nazwa kościoła wiąże się ze starą legendą o wizygockim rycerzu Wambie. Miał on orać pole wokół wzgórza, gdy przyniesiono mu nowinę, że został wybrany królem. Wamba oświadczył, że nie przyjmie tego zaszczytu, dopóki nie zakwitnie jego socha wykonana z drewna oliwnego, co zresztą natychmiast nastąpiło. Kościół ufundowany został przez Jana I, który dopatrując się w historii z drewnem oliwnym oznak łask i boskiej, wyruszył stąd na zwycięską wojnę z Kastylią.

Wewnętrzny dziedziniec kościoła otoczony jest romańskim krużgankiem, zdobionym prostymi, dość prymitywnie wyrzeźbionymi kapitelami. Zarówno krużganek, jak i skupione

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>